Son 5 yıl; - 2017 - 2021

2017

Hamile olduğumu öğrendim; küçük mucizem...

Aldatıldığımı öğrendim;

Babaannem Öldü...

2018

Beren Doğdu; tek mucize...

Babam Öldü...

2019

Amcam Öldü...

2020

Bir daha aldatıldığımı öğrendim...

2021

Boşandım...

Anneannem Öldü...

Dayım öldü...

Artık nefes almak istiyorum... Nefes...

GÜZEL SEVMEK ÇOK SEVMEKTEN Binlerce adım ötede!

En güvendiğin insanların bir yanılgıdan ibaret olduğunu anlayınca köşene çekiliyorsun...

Bazı şeyler aynı, bazı şeyler komik... bazı şeyler çok komik geliyor sonra... 

Sonra bazen yine acıya boğuluyorsun ..Ömrümden ömür giden geceler oluyor...

:)

GÜZEL SEVMEK.... ÇOK SEVMEKTEN Binlerce adım ötede! 'ki bizde ikisi de mevcut..'

Çok seviyorum naralarını ne çok duyarız değil mi?

Çok seviyordur ama ne hikmetse bizi üzen en çokta o naraların kılıç kuşanmışıdır çoğu zaman.. güzel sevmeyi bilmez de yüksek sesli haykırmalarla bastırmaya çalışır eksikliklerini .. oysa güzel sevebilmek koskoca bir devrim, sessiz bir eylem ve uysal bir direniştir.. incitmeyi göze alamamaktır. Kırmamak için ruhunun vitrinlerinde özenle saklamaktır.. sevmek kelimesinin hakkını veremeyeceksen şayet, dilinde de eskitmeyeceksin!! yok öyle paramparça ettiklerini güzel sözlerin lostrasında tamir etmeye çalışmak.. 

yok öyle... hakkını veremediğin kamburunu yükleme karşındakine!! 

ya güzel seveceksin, ya da gitmeyi bileceksin! 

yok öyle yağma!!!

...................lakin taşta çiçek açmıyor suyu boşa harcamak niye?

Fazla büyütme kendini sevdiğim en fazla sevebildiğim kadarsın dahası yok...

Seni Seviyorum... Bu kadar...

Füsun,

Bana AŞK'tan söz etme n'olur.. Senin sevdan .. senin dünyan YALAN..

 Bana AŞK'tan söz etme n'olur..

Senin sevdan .. senin dünyan YALAN..

Bak, neler oldu zor zamanlar bizi buldu
Hiç sormadı aşk yaralarımızdan vurdu
Sence ilk adımı hangimiz attı
Her yer toz dumandı, zaman göz ardı
Kandırdık kendimizi zaten olmazdı
Belki bir oyundu ama canımız yandı
Biran dayanamam, bu dünyaya yaranamam
Gitme sonum olur diyen dilin, kalbin yalan, vedan yalan
Bana aşktan söz etme ne olur, senin sevdan, dünyan yalan
Sence ilk adımı hangimiz attı
Her yer toz dumandı, zaman göz ardı
Kandırdık kendimizi zaten olmazdı
Belki bir oyundu ama canımız yandı
Bir an dayanamam, bu dünyaya yaranamam
Gitme sonum olur diyen dilin, kalbin yalan, vedan yalan
Bana aşktan söz etme ne olur, senin sevdan, dünyan yalan
Bir an dayanamam, bu dünyaya yaranamam
Gitme sonum olur diyen dilin, kalbin yalan, vedan yalan
Bana aşktan söz etme ne olur, senin sevdan, dünyan yalan
Söz etme ne olur, senin sevdan, dünyan yalan... 

Tan Taşçı

🙃 selam olsun eski sevgiliye... 

Yaşım 37

 Ali İhsan'dan olma Bahire'den doğma.. Füsun ben...💙

Bugün benim doğum günüm.. 🍀

bugün benim doğduğum gün... 

bugün benim kendimi yeniden doğurduğum gün olacak.

Bu senenin hesabı ağır. 

Acının içinden geçtim.. 

Yanacak tek bir hücrem kalmayıncaya kadar yandım ben.. 🍁🍂

Bu sene de çok zorlu geçti.

Vücuttan ibarettim çok ama çok uzun zamandır.. 

Ruhumu geri aldım bu sene.🦋

Ölmek ve yaşamak arasındaki o ince çizgide nefes almaya çalıştım..🌾 boğazım düğüm düğümken..

Bu sene yolda kalanlar oldu.

Vedalaşmak hiç istemediğim eşimle vedalaştım. Bu sene çocukluğumla vedalaştım. Bu sene gençliğimle vedalaştım.  Bu sene birçok eş dost sandıklarımla vedalaştım.  Bu sene yolda çok şey bıraktım. Yanıma sadece kendimi ve çocuklarımı aldım. 

Bu sene öğrendim.. kendime kendim gerek olduğunu.. 

Bu sene öğrendim. Önce kendimi sevmem gerektiğini.. 

Yanımdaymış gibi gözüken dostlarım görüyorum sizi km’lerce uzakta olduğunuzu.. Gizleyemiyorsunuz kendinizi…🐾🐍

Ve fiilen km’lerce uzakta olup yüreği kalbimde atan dostlarım varlığınıza minnettarım…🌺

Mutluluk da bir kibrit çöpüne bakıyormuş meğersem. Elinden uçup gidiyormuş.🎡🎠

Mutlu değildim çooook uzun zamandır.. 

Sadece güçlüydüm. 

İnsan tercihleri ile kaderini imzalar… tüm imzalar benim seçimim… huzurluyum.

Ayrılık ölümden beter.. bunu bilmek. Kabul etmek.. Ve yaşamak..

Pişman değilim tek bir satırından.. çünkü ben tertemiz sevdim.. tüm hücrelerimle.. tertemiz delirmeden veda ettim ben bu aşka. :)♥️

Hala hayattayım ve parlıyorum.

Şükran borçluyum çocuklarıma..

Mucizelere, şansa ve mutluluğa hazırım…

Yeni yaşımda sevilmeye niyet ediyorum. 

Benimle yolda yürümeye devam eden herkese kucak dolusu sevgiler.

Öpünce geçmeyecek kadar üzmeyin kimseyi.. 

seviyorum kendimi.. sonra yanımdan yürüyen sizleri.

Kıymet bilenlerle yaşayacağım nice güzel yaşlarıma kaldırıyorum kadehimi..

Hoşgeldin, yaşım 37….💞💞💞

 

BENİM AİLEMİ ALDIN

benim bu hayatta ki en güvendiğim yer gitti, dağıldı...

benim ailemi aldın benden Ahmet.

benim kalbimi aldın..

ve şimdi bana yaşa bakalım diyorsunuz?

😶

Aile herşeydir..

Aile olmak paha biçilemez mutluluktur.

Aile olmak dünyanın en büyük zenginliğidir...

BİR BOŞANMA HİKAYESİ

 

BİR BOŞANMA HİKAYESİ

 

Ahhhh ahhh ahhh bir ah ettimmm kii.....

Yıllarca şu his ile yaşadım.

Oda geniş ama sığamıyorsun… kapı açık ama çıkamıyorsun.. pencere açık ama nefes alamıyorsun..

Hangi toprak… hangi su… hangi güneş… unutturacak dünü…

Bir şey hep eksik bundan sonra..

Ben yaşamın tüm nefesini topladım yüreğimde Ahmet nefesim oldu.. Nefesim dedim ben ona..

Sonra bir gün  çat diye kesti soluğumu..

En değer verdiğim insan yıktı beni.. hiç acımadan.. yıktı geçti. 

Aldatıldım ben..

Çok acı.. çok gurur kırıcı..

Ben, Ahmet… kokardım....

Aynadaki yansımamı tanıyamadım..

Kendimle konuşmaya utandığım şeyi bugün buraya yazıyorum.... zamanın göreceliği….

 

Ellerim kollarım .. var ama…kalbim eksik..

Belirsizlik….. İlişkimizde en önemli unsur buydu… beni hasta eden şey buydu. VÜCUDUMDA ÇIKAN YARALARIN SEBEBİ buydu.

Verdiğin hasarın farkında olmadın hiçbir zaman…

Ben seni nasıl bu hale getirdim diye bir kere sormaz mı insan kendine? İçimdeki çocuğu öldürdün.

Birlikte yaşlanacaktık ellerimiz buruş buruş olacaktı vardı bir hayalimiz… o huysuz ihtiyar…

Ben onu çok... çok bembeyaz.... berrak sular gibi sevdim.. 

Üzerinde toz zerreciği yok... şüphe yok. Hainlik aldatma.. çirkinliklerin hiç biri yok.. 

bizim evliliğimize yakışmadı tüm bu olanlar.. herkes gibi.. onun bunun evliliğinde olanlar oldu bize.. 

Bununla yüzleşmek çok zor oldu. Ve ben hala bunu kabullenmek istemiyorum.... 

Biz iki masal kahramanıydık... masallarda kötülere yer yok. Mutlu sonlar olur masallarda. Bu hikaye mutlu bitemedi, o yüzden yarım kalsın böyle daha güzel.. çok sevdim seni.. çok... kendimden daha çok… elleri cennet kokan yârim derdim.. ben böceğin.. bitti. Yaşarken bitti.. bu hikayede biri ölmeden bitti bu evlilik.. geride kalan tüm köprüleri yıkıyorum içimde.. ileriye gitmekten başka çarem yok.

kıyamadığım, 

Hayattaki en sevdiğim şeyi kaybettim ben…

Sıfırdan başlıyorum yaşamaya..

Bebek gibi.. yeniden öğreniyorum çünkü Ahmet’ siz nasıl yaşanır bilmiyorum..

Ben Ahmet’i varoluşumdan beri seviyorum. Elleri cennet kokan yârim derdim ona..

başka türlüsünü hiç bilmedim…

Çok çok istemiştim. Çocuklarımın aşk kokulu bir evde büyümelerini… Olmadı yapamadım.

 

Ben severken vazgeçtim..

Ben Ahmet’i geride bıraktım.. Geleceğimde ona yer yok.

Nerden başlasam.. nasıl anlatsam..

10. yılımızda yazdığım yazıyı okudum az önce …

Ellerimiz birlikte tutuşup buruşamayacak artık.. yaşlılığım.. yaşanmışlığım  olamayacak artık….

Başka bedenlerde soluklanacağız bundan sonra.. ama ruhlarımız birbirini asla terk etmeyecek..

Ahmet; bir amaca bağlanmayan ruh yolunu kaybeder.. çünkü her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır.

 

Masalımın kahramanı başka bir  hikayede figüran olmaya gitti...

 

Diğer kadın bu yazdıklarım sana..

Bana kötü ruhlu demişsin.. Neden? Ben sana anlatılan kadın değilim… HİÇBİR ZAMAN OLMADIM.

Bizim  evliliğimiz güzel örnek gösterilen evliliklerdendi..

Kendi içimizde sadece yorgunduk belkide..  yılların getirdiği.. çocukların getirdiği.. maddi yükümlülüklerin getirdiği kısa bir yorgunluktu…

Ben çocuğumla ilgileniyordum.. ben bebeğimi emziriyordum.. ben geceleri sekiz kere kalkıp sonra işe gidiyordum.. ben çocuklarıma yoğurt mayalıyordum, sen benim kocamı elimden alırken.

Ben ihmal edildim. Diğer kadın..

ben; ihmal edildim.. 

ve ihmal edilen herşey çürür…

 

Bana sordun..  Kocamı neden çok sevdiğimi sordun?… buna ne cevap verilir bilmiyorum.. senin bunu bana sorma cüretin bunu da hala anlamadım.. ve anlayamayacağım….

Ben kocamı çok sevdim.. ölür gibi, yaşar gibi… doğar gibi... her gün yeniden .. en baştan.. 

o benim her şeyimdi… sen benden her şeyimi aldın.. o benim babamdan çok güvendiğim idi…sen benim babamı aldın.. sen benim.. yaşama sevincimi aldın… sen benim çocukluğumu aldın… gençliğimi aldın.. ilk ıslak öpücüğümü  aldın.. daha nelerimi aldın sen benim…23 yılımı aldın.. gelecek güzel günlerimi aldın.. aile oluşumuzu aldın.. aile... biz artık aile değiliz senin yüzünden...

 Ahmet ile bir hayat kurabilirsin... ben güneşimle yoluma devam ederken sen benim gölgemde bir hayat yaşacaksın.. bunu unutma...

4 sene boyunca .. evli bir adamla neden bir ilişki sürdürülür.. ya da ben size ne yaptım.. neden aldatılıyorum ben.. birbirinizi çok seviyorsanız çok aşıksanız söyleseydiniz en baştan.. bu kadar acı niye yaşatıldı bana ve çocuklarıma..

Ahhh….

bu hayatta en yaşamak istemediğim şey aldatılmak idi... 4 sene boyunca aldatılmadığımı iddia eden kocam... ahhhh kocam... 

bugün itibariyle bir kağıt parçası ile ayrıldık biz.. 

nefesimiz.. kokumuz. tenimiz.. bir daha birbirine değemeyecek.. oysa daha dün yanımdaydın..

aynı yatakta... aynı yastıkta.. son günümüze kadar...  ah kocam... ah KOCAMMM.. ...................................................................................................................................................

Ben acının içinden geçtim hiç kolay olmadı.. küllerim bile kalmayasıya kadar yandım ben…

 

Elimin altındaki her şeyi devire devire yürüyorum artık. Bu deveyi güdemedim ben.. bu diyardan gidiyorum artık… vicdanım rahat…

 

En iyi ilişki sadakat… ben başka türlüsünü bilmem..

 

Herkesin yaşattığı her şey bir gün kendi sınavı olacak.. bunun rahatlığı ile herkesin çarşına pazar versin rabbim..

Gelecek diye bir şey yok sadece şimdi var ve ben artık onu yaşıyorum.

Biliyorum bu benim imtihanım.. çok sevdim.. allah izin vermedi…

Kalbimi kırmak isteyenleri meleklere bıraktım.

Kendimi kaybetmiştim..

 

diğer kadın; Beni aldatmıyorsun değil mi diye yazmış? KOCAM'A...Aldatılmak?… 

Bazen balık asar kendini oltaya ama sen tuttuğunu sanırsın…

 

Tekrarı yok bazı şeylerin aşk gibi ölüm gibi hayat gibi..

Sabrım yoruldu....

Kimin kimi kaybettiğini zaman gösterecek...

Belki de kimse kimseyi kaybetmiyordur – giden başkasını kalan da kendini buluyordur.

Ruh kendini nasıl iyileştireceğini biliyor da lakin zihnim hiç susmuyor....

 

 Aldatan bir gün sadakat için yalvaracak. o gün gelecek..

Ölmeden önce yaşamayı seçiyorum

Var bi sebebi bütün bu olanların..

Her şey çok güzel olacak inanıyorum.

Değersiz hissettirenin peşinden gidilmezmiş. Bende yolumu çevirdim. sonra mı? sonrası malum; kim ne yaptıysa önüne çıkacak.. ama eninde ama sonunda…

 

İnsanın sevmesi sevilmeyi istediği biçimdedir. Ah Ahmet.. ah yaram...

Mutlu olmadığım yerde kalmadım hepsi bu.. 

Yere göğe sığdıramadığım adam.. bana 4 yılda çektirdiklerini dediklerini düşününce..

Ben vazgeçtim artık yoksun gözümde, gözümden bu şekilde düşmene bile üzülüyorum ben.. sana hala yakıştıramıyorum... sana kıyamıyorum ben... sen benim Ahmedimdin... sen benim sadece benim.. 

Sana kızmıyorum sen hep bu kadardın ben bilmeliydim..

Işığımı karartırdın. Ben hep yeniden yakardım…

Sessiz sedasız bir köşeye çekilip yaşamak vaktidir artık

Beni mutlu eden birisi olacağım. sadece kendine yeten.. Gücümü senden aldığım için böyle zayıf düştüm yıllardır.

Sevdiğin insana karşı zor olmamak için o kadar basitleşiyorsun ki sana değer vermeye gerek bile duymuyorlar….. okuduğum beni anlatan en güzel cümle

Bekletilmeyecek. Ertelenmeyecek ve görmezden gelinmeyecek kadar özelim…

Kaderim sana bağlı değil. Bu hikayede ki  rolün bitti…

Seni canından çok seven Karın Füsun,

Pardon Eski Karın:) eski:)

Not: Benim canımın yangını güzel eski  kocam; kalbinde ölünceye kadar sızı olarak kalacağım. Dilerim rabbimden bu sızı hiç dinmesin. Senii ÇOOOK Sevdim... Bir daha böyle sevilemeyeceksin.. Sadece annen.. Sadece... 

 

 Bu seneki yazı başlığım Kırka Yolculuk adlı Çalışmaaaa…

İyi ki doğdum gördün mü bak… 36 oldummmmm…

Kırka yürüyordum hızlıca…

Çok garip… çok garip…. Garip geliyor bana 36 yaşında olmak… 26 dermişim gibi… ruhum genç kalmak için çırpınıyor sanırım.. 

Ama Kadın olmanın o müthiş gücünü de bu yaşımda hissediyorum…

Bu sene en çok istediğim verdiğim kararların arkasında durmak… 

Hayat bu sene çok hızlı… ve yine çok acımasız bir şekilde aktı....

Yine dileklerim var benim…şükürlerim var..

Füsun;  En çok kendini Sev. Sonra bana iyi gelen herşeyi sev..

Sevmekten vazgeçme.. sevmenin gücü başka hiçbir şeyde yok..

Abart.. Çoğalt.. Parlat… Enerjini kendine kanalize et.

Derinden kahkalarım her gün artarak çoğalsın…

Yolda bıraktığım kimsem olmasın… 

Çocuklarım.. ailemmmm.. Sağlığımız hep yerinde olsun.. Ağzımının tadı bozulmasın Ali Rıza Bey..:)

Kendine ve sahip olduklarına inan.. 

her engelin üstesinden gelebilecek o güç senin içinde…

Yüreğini karartma.. 

Hep olumlu düşün… 

Aşkın gücü hep içimde kalsın…

Sağlık olsun…

Umudum tüm bedenimde kalsın..

Sarılmak bütün dertlerimi alsın götürsün…

Çocuklarının gülüşünde kaybol sadece.. 

Öpünce geçmeyecek kadar üzme kimseyi… 

İyi varım yaa.. İyi ki doğdum.. Hoş geldin yeni yaşım 36…

Benim hayat yolumda benimle yürüyen herkese çok teşekkürler.. İyi ki varsınız…

Kucak dolusu sevgiler herkese😘😘😘😘

Kerem 9 yaşına basıyor.....

Oğlum…. Yavrum….

Küçücüğüm…

Biricik erkeğim…

Nasıl başlamalı nasıl anlatmalı….

Bir gece yarısı kucağıma geldin… çok yorucuydu o yolculuk… Özgür dedi ki; Kerem bu hayatta çok başarılı olacak… Savaşçı bir ruhu var…

***

Bu hayattaki asıl öğretmenim sensin benim…

Sen benim anneliğimsin… sen beni anne yapansın…

Seni doğru yetiştirme kaygısı… her yanlışında aşırı tepkiler göstermek…

Perfect bir anne olmaya çalışırken mütemadiyen olamamak…

Yeni nesil anne olup bu sırada geçmişimizdeki tüm örf ve gelenekleri göstermeye tanıtmaya çalışmak..

Kültürümüzü aşılamak… sonra o kültürün yozlaşmış olduğu gerçeği ile yüzleşmek..

Bazen ne öğretirsem sana elimde kalıyor gibi oluyor…

Dünyaya bakıyorum.. sürekli hırs—kavga, oysa ben sana hep umut vaad ediyorum.. Sevgi vaad ediyorum… bir öpücük her şeyi çözer diyorum…

Ama ikimizde biliyoruz.. bir öpücük çözer her şeyi… biz yolumuzdan ayrılmayalım…

***

Nasıl geçti Kerem…

Daha dün Marsupilami izliyorduk… Şimdi; anne youtube.. anne netflix.. anne şu repçinin şarkısı varya… ha bide anne oyun kasıyorum diyorsun ya….. işte ben orda ….. kalakalıyorum:::::J

 J ah oğlum ah… zaman çok hızlı…

Bir sonraki 8 yıl sonra bunlarda geçecek… o zaman ne yazacağız bakalım bu satırlara…

Ama yine de iyi geldik be Kerem… ne dersin annem?

Koca bir 8 yıl… devirdik…

Bazen çok zordu… çok ağladık… ama bir o kadar güldük….

Bazen omuzlarına kaldıramayacağın kadar yükler yükledim… ama sonra hemen aldımJ

Eksikliklerim çok… beni affedersin umarım…

Sen çok şahane bir evlat… süper bir abi… harika bir bireysin….

Seninle gurur duyuyorum..

Annem…..

Hayat çok zor ama kesinlikle çok güzel….

her daim renkleri gör.. her zaman göğe bak… o sana bir şans daha var diyecek her zaman… Öpünce geçmeyecek kadar üzme kimseyi…

Yeni yaşın kutlu, mutlu, huzurlu ve bol kahkahalı olsun…

Seni çooook SEVİYORUM…

Annen,

Yolun yarısı YAŞ 35...

 ,,,35,,,☘☘☘☘

Yolun yarısı derler...

Hiç gelmeyecek gibiydi... geldi...35...

Geriye mi sayıyorum artık...

Yokuşu çıkmışım gibi hissediyorum kendimi.. Şimdi yokuş aşağımı iniliyor.. yoksa düzlük mü? Yolun sonrası... yoksa süpriz bir şekilde yokuş devam mı ediyor? 

Bundan sonrası için yapılacaklar listesi oluşturdum. 

Yapılacak işler.. görülecek yerler. Beyinsel değişimler..

Ilk yarıdan daha çok iş var sanki...

Olmak istediğim ben için.. bitmeyen sınavlarım. 

Kendimle karşılaştım dün... sordum kendime.. cevap vermedi bana... yorgundu zira..

Anlatmasına gerek yoktu zaten. Sarılması yetti. Sen halledersin dedi.. Daha çok şükür...

Daha iyi bir ebeveyn olmak.. olabilmek.. Yetebilmek.. ama artık önce kendime.. sonra yine herkese... Ben hayatımı hep iki uçta yaşıyorum. Ya bulutların üstünde ya da toprağın dibinde... Yeni yaşımda.. dileğim.. bulutlarda kalayım..💙ağız dolusu kahkahalarım artsın eksilmesin.🤠

Aşkın gücü hep içimde kalsın.❤ Sarılmak bütün dertleri, tasaları,sorunları alsın götürsün.

Umudum tüm bedenimde kalsın...💫

Sevdiklerim başımın ucundan bir adım öteye gitmesin.💜

Daha çok başardığım.. bir yıl olsun.

Sağlık olsun... Bol bol 💋💋💋💋💋💋 olsun

Hoşgeldin 35 yaşım.

Good bay 34.

See you dostlarım.

hOŞGELDİN yAŞIM 34

 Bugün benim doğum günüm...🍭 Beni okuyan bilir.. her sene uzun uzun yazarım.Teşekkür ettiklerim olur.. kdv si fazla gelenler için elemelerim olur. Velhasıl senenin hesabını kapatırım. 

öğrettiklerim.ve daha çok öğrendiklerimle... Bu senee... Bu sene ne yazsam.. Bu sene benim en güzel senem olacaktı.. çünkü 8 li seneler benim yılım olur.. 1998..2008.. ve 2018... ... Güzel başlamıştı herşey.. benim canımdan bir can daha Berenimmm.. ömrümm. Kızımmm... gülen yüzüm.. bir doğum oldu.. Hayat buldum yeniden.. Az şükrettiğimi fark ettim.. az.. çok az.. Şükürlerimi çoğalttım. 

Kalp kırıklıklarım oldu yine.. sanki bu sene daha çok.. Direndiklerim oldu.. bıktıklarım oldu.. sevdiklerim oldu yine yeniden.

Yine dipte olduğum zamanlarım oldu.. Bazen pembe rüyalarım.. Kendime yetişemediğim zamanlarım oldu..

Bir de ağzıma da etse vazgeçemediklerim. 

Bütün bu gökyüzü olayları tutulmalar derken.. Gel-Gitli ruh halleri... lohusalık sendromları..

Sonra ne mi oldu.

Sonra babam öldü... Halbuki 12 saat önce yemek yemiştik. Istediği yemeği pişirmiştim. Muhabbet etmiştik. Karşımdaydı. Candı.. Kandı.. bana el salladı... bana el salladı... ve gitti..

Birden. Aniden. Hiç veda edememişken.. bir sürü plan varken.. yapılacaklar listesi kabarırken

üç kızının da ilk defa bu kadar eli ayağı olmayı başarmışken.. O kadar erken erken.. Torunları dedesiz kaldı..

Ben babasız kaldım. 33 yaşım.

Ben ne çok şey yaşadım bu sene bir bilseniz.. Ahh bir bilseniz.. Ama işte Hayat tam olarak bu değil mi? Doğumlar.. ölümler.. düğünler.. merasimler.. hepsi bizim için.. Hayat.. işte.. tam olarak bu.. Süprizlere gebe 365 gün daha.. karşılamaya korktuğum başka bir sene daha hatırlamıyorum.. evet korkuyorum... çok korkuyorum... ama işte biliyorum korkunun faydası yok.. Yol uzunmuş gibi ... kimse yolda elini bırakmayacakmış gibi.. sen kimseyi yarı yolda bırakmayacakmışsın gibi.. Güzel bir senem olur inşallah..

Kırmadan.. dökmeden..

Zor bir sene bekliyor beni.. altından kalkabilirim umarım. 

Sarılmak lazım azizim sarılmak daha çok sımsıkı... ve yine söylüyorum.. Öpünce geçmeyecek kadar üzmeyin kimseyi

Dileğim aynı... çok mutlu olmak istiyorum.. sadece mutlu...

Hoşgeldin Yeni yaşım 34.

ONUNCU YILIMIZ İÇİN;

ONUNCU YILIMIZ İÇİN;

Kafamdaki salıncak yarıklarım iyileşmemişti henüz ki…
Ben sana ÂŞIK oldum sevgilim,
Ne zaman AŞK ’ınla yandım, ne zaman gözlerine hapsoldum…
Çocukluğum…
Koca on yıl… …

Güzel bahçeli bir ilkokul,
Ve bizim evin penceresi,
Ömrümün en güzel iki köşesi…
Sokaktaki gülüşmeler ve kaçak kaçak bakışmalar…
Seni seyretmek!!!

Bakışlarında yeşerdim ben… ve o zaman dedim içimden…
…yine onunla kuruyacak…

Aklı cambaz, yanağı al…
Sesi çilek aroması... :)  birini sevdim.

Fikrimin ince gülüşü…
Gülüşün de hapsoldum.

Aklıma düşeceğin vakit hiç belli olmadı,
Uykuda... sokakta... kaldırım kenarında…
Seni düşünmek ne müthiş bir düş…  Seni sevmek ne güzel bir duruş…

Bana geleceğini bilemeden
Düşlerimde sevmek seni…

Meyveli bir yazdan sonra beyazı bol... Pembe düş’lü bir kışım oldu benim,
Sen nerdeydin bilmiyordum… kime gülerdin... neyi severdin... kime bakardın…
Ama benim... sohbetlerimdin... yediğim yemektin... okul sıramdın... konuştuğum yüzlerdin...
Her yerdeydin... beyazı bol... pembe düşlü o kışta.

Tebessüm oldun sevenin dudağında,
Koca bir kış…
Yapraklar gülüştü… Böcekler,  çiçeklere fısıldadı…
Âşık oldum ben.
Doğdum sessizce senin içinde.

Gözümden akan uyku değil anne!!!
O sevdam.

Gönlümde sana koca bir köşk hazırlamışım… Kendimden habersiz…
Yaz geldi, köşk kapılarını sana açtı…
Nice gülüşleri doldurup yüreğine geldin...

Baharım oldun benim…
Sonu hiç kışa bakmayan meyve kokulu yazım oldun...

Yaşama sevincim koydum adını…

Bitmeyen bayramların oldun…
Mor dağlarım çiçek açtı,  yeşile döndü…
Muhabbete hasret dilim bülbüle döndü…
İki masal kahramanı olduk biz.
İçimizde uçurtma uçuran çocuk heyecanıyla,

Ümidimiz vardı bizim…
İşte o sevdamıza sahip çıktı!

Sonra bir gün… Uçurtma kuyruğundaki renkleri değiştirdin.
Gözlerindeki çocuk anlamsız baktı… Biraz öldürmeye hevesli,
Bir sürü haller içinde kaldı halim.

Başımda... kaşımda... her yanımda sevdan vardı.
Sen gittiğin vakit o gitmedi.
Soğuk rüzgârlarda bıraktın beni,
Baharda gri bir kışı yaşadı duygularım.

Umut ağaçlarımın yaprakları düştü.
Bir dirhem umut kalmasa da bana
Belki yeşerir mor dağlarım diye,
Gözyaşlarım suladı.

Senden başka bir şey tütmedi gözlerimde
Ve çıkmadı kokun yüreğimden,
Ben, sen kokuyorum sevgilim…

Kısa sürdü ayrılıklarımız... Bayram olurdu bana çıkıp gelişlerin…
Ayrılık sonraları daha da coşkuluydu özlemin etkisiyle kavuşmalarımız…
Kupkuru bir çiçek gibi biraz suya özlemli gelirdin bana.
Yüzün çamurdaki ışığı aydınlatmasa kalamazdım, giderdim senden.
Gözlerinde o çocuk oturuyorken gidemedim…

Söz geçiremedim gönlüme,
Korkmadım, gittim. Götürdüğün bilinmezliğe,
Bir hüzün nehrinin kıyısına vardık.
Sen kalktın gittin… Gözlerinde gitti sonra…
Beni gözlerinde sürgün ettin.
İri gagalı yalnızlıklara mahkûm ettin.

Kimler okşadı güzel ellerini...
Ellerin... O son kederli bakışın…

Kimim kimsemdi benim senin gözlerin
Gidecek yerim olmadı hiç gözlerinden başka,

Derin yaralarım var benim senden ötürü... Benimle kanayan.
Deli gibi sevsen de yollar ayrılır dediler…
Kabuk bağlar dediler…
Sen hep kanadın... İyileşmeyen yaram oldun...
Acıdan nefes alamadım…
Aldığım nefes de sendin zaten…

Selvi boylum…
Sevdiğim… Sarılmak sana…

İçimdeki yokluğunu,
Ümidin beyazı süsledi.
Ümidin izleri yaşamım oldu, coşkum oldu, sevgim oldu... esti içimde…
Küçüktük…
Esti rüzgârlar… Fırtınalara dönüştü…
Uçurtma uçuran çocuksu heyecanlarım bitti.
Bayat bayram şekeri kederiyle baktım herkese…

Küllerin yaktı bağrımı.
Vazgeçilir gibi olmadın hiç...
Haydi, gel yalnızlığım, kimsesizliğim, kimsem olurken her şeye dönüşenim…
Bilmem teninden başka bir kokuyu,
Efkârım…

Bir avuç sevinç aldın avuçlarına… Bıraktın ellerimin arasına…
Bir yaz günü değildi, şimdiki… Karlı soğuklar gelmişti daha yeni…
Aylardan Ekim…

Sen kuyruğunda renklerin dansını yapan bir uçurtmayla…
Yeni iklimlere kanat açtırdın.
Aşkın bana kanatlar verdi,
Sözlerimizde suların yalınlığı…
Kavuşmalıydık iki ırmak gibi çağıldayarak…

Beni kaçırdın yine benden sevgilim,
Kendime yenildiğimsin sen benim
Bozduğum kurallarım,
Gençliğim…

Usul usul sevdim ben seni…
Ezberledim yüzünün her çehresini,


Ve bu aşk senin kadar gerçek oldu.
Aşkımız kalbimizde, yangın tenimizdeydi,
Yasakları deldik biz birlikte.
Bütün kırmızı ışıklarda geçtik…
Bedenimiz sevenimizin garantisinde.
Ellerimi tuttun, mevsimler yeniden bahar oldu…

Yine bir gün gözlerin,  uzaklara daldı… Gözlerindeki çocuk ağlamaklı baktı…
Yandı yüreğim çok derinden can asker…
‘Vatan bekliyor’,  ‘bekle’ dedin. Kokunu boynuma doladın… gittin… askerim…
İçim yandı… Yönsüz yolsuz kanat çırptım…
‘Ümidimiz muradına erecek’…  ‘döneceğim mutlaka’… ‘sabret’ dedin.
Sabrım oldun…
Geceleri nöbet tuttum,
Gündüzleri eğitime geldim,
Emre itaat ettim seninle,
Şaşkın… acemi,  durgun…

Aşk haykırmak oldu,
Sevgi ağlamak…
Aşk beklemek oldu,
Sevgi katlanmak…
Yüreğini, gözlerini ve de ellerini özledim…

Hiç farkında olmadan yüzüme işlendi hüznümüzün ince çizgileri…
Yolunu ne çok gözledim…
Hasret kaldığım… gurbetim…

Nasıl deli aşığım sana.
Sevmeye hüküm giydiğim…
Lahmacun kokulum… Askerim oldun…

‘Narin çiçeğim’ derdim sana.
Ben BöCeĞin,

‘N’olucak halimiz’ ile başlayan nice cümlelerimiz.
Nerdeydik aşkım, nerelere geldik böyle…
Yelkenlerimizi doldurup… Nereye gidiyoruz aşkım…
Kimlerle tanıştık…
Ve hangi yüzleri çıkardık hayatımızdan.
Çabuk mu büyüdük aşkım?
Vazgeçtiklerimiz… Vazgeçirdikleri…
Büyüdük biz birlikte sevdiğim.

Ne badireler atlattık.
Düştük kimi zaman, dizlerimizi kanattık ama her şeye rağmen birlikte kalktık!

Ahmet’im…
Hayatımın anlamı…

Aşkımız kötülüğü bencilliği boğdu;
‘BEN’ den çıkıp ‘BİZ’ e vardı.
Karanlığın üstüne güneş gibi doğduk kimi zaman,
Kimi zaman boğulduk karanlıkta…
Yine de kaybetmedik birbirimizi;
Ayırmadık hiç ellerimizi.
Seninle biz hep vardık… Hep varız…

Her şey değişti on yılda…
Sadece sevdan değişmedi sevdiğim.

Çok ağır bedeller ödedim… Sevdamız değerdi.

Seninle biz hala yan yanayız… Alışkanlık mıyız?
Değiliz değil mi? Sevgilim…
Bir çocuk gülüyor kalbimde,
Biz çok… ÂŞIK iki masal kahramanıyız.



Bazen anlaşılır olmadık…
Gökyüzünden yıldızlar tek tek düştü,
Renkler birbirine karıştı,
Dağıldı tüm resimdekiler…

Mecnunum…
Ben, Leyla’n

Sana öyle hayranım ki…
Bütün renkleri ayırabilirim birbirinden,
Gökyüzüne gönderirim yeniden yıldızları…
Hiçbir yüz güzel olmadı senin yüzünden,
Bu resim ikimizin sevdiğim.
Ve bu resim bir tek sana yakıştı… Sevdiğim…

Emeğimsin sen benim…
Ellerin.. avuçların… avuçlarım…

Derdimin dermanı sensin… Efendim… Beyim…
İçime sindirdiğim…

Hayal ettik evimizin, yuvamızın haritasını,
Dindirdik yıllar süren ayrılıklarımızın acısını…
Bütünleştik her yönden…
Yaşadık sevinçlerimizi içimizden geldiğince.

Büyüdük… Kıskançlığım oldun…
Dudağımdaki ıslak öpücük oldun…
Kadınlığım…

Tutkumsun…
Ne zaman tutuldum ben sana?

Sana tutulduğumun üzerinden çok zaman geçti,
Hiç eskimeyen, hiç eksilmeyen bir sevgin var içimde…
Sana on yıldır… İlk günkü heyecanla geldim…

Sevdikçe sevesim geliyor seni…
Niceydi gülüşün…
Öyle sınırsız… Öyle derin…
Yetmedi bunca yıl, sana doymaya…
Şefkatinle, Şiddetinle… Sevdamızın kavgası sürsün bir ömür.
Yaşlılığım…
Yaşanmışlığım ol.

Beni sev, koru ve sadık kal.
Bu dünyadaki cennetimsin sen benim.

Gözlerinde bir çocuk oturuyor…
Bir çocuk gülüyor kalbimde…

Uzak bir ışık yanar gözlerinde,
İşte ben orda kuruyacağım.

Seni ömrümün sonuna kadar seveceğim.

Nice Senelere,
Nefesim,

29.10.2007

10. yılımıza kucak açarken…

Benim bir Kızım olacak...

Kızım,

Beren'im Elif' im ...
Ay yüzlüm...
Senin ışığınla yeniden filizleneceğiz.
Seni bekledik.. Seni istedik..
Sanaymış bütün bu yolculuğumuz..
Ben hep dedim.. ' benim bir kızım olacak'
Baban... çok istedi .. çok bekledi seni...
Bize ilk ellerini gösterdin..
O minicik avuç içlerinde hayat bulduk biz annem..
Sana bakmak mucizeyi anlamakmış..
Mucizem... Güneşim..
Adın Elif olacak...
Elif gibi dimdik dur diye...
Adın Beren olacak...
Güçlü, kuvvetli, akıllı ol diye..
Çünkü bu hayatta kadın olmak en zor olan annem...
Şu an vakit sabah.. Dışarıda usul usul yağmur yağıyor...
Yüreğim serinliyor..
Karnımda ki minicik tekmelerin..  içimi sevinç çığlıklarıyla dolduruyor...
Sende babana benzeyeceksin... ve bundan hiç şikayetçi olmayacağım...
Çünkü ben babana çok Aşığım..
Bir ağabey'in var.. Adı Kerem.. Ahmet Kerem..
Seni sabırsızlıkla bekliyor..
'Karlar yağdığında kardeşim gelecek' diyor.
Seni öpüyor.. Sana hediyeler alıyor. Seninle sohbet ediyor..
Çok seveceksiniz birbirinizi.. Siz iki Can' sınız.
Benim iki Canımm..
Kokun şimdiden burnumda.. az kaldı kavuşmamıza...
Hasretle bekliyoruz seni...
Kızım... Elif Beren'im...

Annen..
24.Ekim.2017

HER YAŞTA GÜZELİM AZİZİM

 Hoşgeldin yeni yaşım😋😋😋😋 Bugün bir yaş daha alıyorum. Bir yaş daha ömrümden bana veda ediyor. Uğurluyorum onu. Ruhum ve bedenim yeniliklere geleceğe güzelliklere gebe.. Ben 32 senemi kendimden menmun kapatıyorum. Kendimi seviyorum her halimle.. füsunum işte ben.

Sevenlerim var benim.. ailem, dostlarım, arkadaşlarım var.. Hala deli dolu o çılgın Füsun muyum bilmiyorum. Ruhumda değişiyor yaş aldıkça.. Ben bir trene binip rastgele defolup gitme yaşımı geçtim mesela.. 😉 kök saldım ben.. bir ailem var. Oğlum var sevgime muhtaç. Kocam var ilgi bekleyen ve merhaba diyeceğim bir kızım olacak nasipse. 

Düşünüyorum... geçmişimi geleceğimi... Bu yaz durdum, dinlendim.. güneşler geçti üzerimden, yağmurlar, rüzgarlar geçti.. Kara kara bulutlar gelip durmuştu başımda derken onlarda geçti.. bekledim.. günler geçti... bir başıma oturup düşündüğüm balkondan serin sessiz yaz akşamları geçti.  Acılar geçti... Duruldum..

Yüreği yumuşak tutmalı her zaman insan. kurumuş olan kırılır ancak. Ağrılar geçti...

Çoğaldım.bir bebek gülümsemesi bitirecek tüm hüzünleri..

Komşularım aradı. Başının ağrısı nasıl oldu? Yemek getirdim evde yoktun diye. Ümitsizliğim geçti. Sarıldım. Ailenin beraberliğin koşulsuz sevginin gücüne hastalıklar geçti.

Her şey sevgiden ibaretti. Çünkü dünya sevgi üzerine kuruluydu. 

Yine de eliyordum her sene çevremdeki insanları. sadeleşmeyi sevmeye başlamıştım. Sırtımda yük etmiyordum hadsizleri.

Kavgalarım oluyor. Küskünlüklerim oluyor. Hepsi çok sevdiğimden.. Çoooook sevdiğimden. 

Sevmesem küsüp darılmam ki..

Kavgalarım olacak yine tüm sevdiklerimle.. ben kalbimi hep çıkartıp masaya koydum. Kaçak dövüşmedim. Net olmayı sevdim. Dobralığımı sevdim. Hain olmadım. Kimsenin sırtından iş çevirmedim. Uzun vadede hep kazandım. Hep şükrettim. Güzel şeyler olacağına dair olan inancımı hiç yitirmedim. 

Ağaçlar gibi döktüm kuru yapraklarimi, yenilendim tazelendim. Yeni köklenmiş bir fide gibi berrak, umutlu ve huzurlu şimdi zihnim.

Yeni yaşım hoşgeldin.

Hayal kırıklıklarım, kırgınlıkların eskisinden daha çok canımı yakıyor. Duyduğum her çocuk ağlaması yüreğimi yakıyor. Anne olmak her yaşta zor azizim. Fakat anne olmak her yaşta çok güzel azizim.

 Herkesin mutlu olmak için başka yolları varmış…

Kendi yolumu sana çizdiğimde anladım…

 

Bir tek yaşanılarak öğrenilirmiş hayat…

Dinleyerek değil…

Anlattıklarımı neden anlamadığını anladım…

 

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış…

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğumu anladım…

 

Acıya doğru ulaştığında… göz yaşı gelmezmiş gözlerden

Canım çok acıdığında

Neden hiç ağlamadığımı anladım…

 

Ağlayanı güldürebilmekmiş mesele…

Gözyaşımı kahkahaya çeviremediğinde anladım…

 

Bir insanı herhangi biri kırabilir

Ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş….

Çok acıttığında anladım..

 

Yalan söylememek değil…

Gerçeği gizlememekmiş marifet…

Yüreğini elime koyduğunda anladım….

 

‘SANA İHTİYACIM VAR, GEL!’ diyebilmekmiş güçlü olmak…

Bana ‘GİDİYORUM’ dediğinde anladım…

 

Biri sana ‘KAL’ dediğinde….

‘GELMEK İSTİYORUM’ diyebilmekmiş sevmek…

Kal dediğinde, kaldığımda anladım…

 

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş

Her gittiğinde zırıl zırıl ağlayan…

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım…

 

Özür dilemek değil,

‘Affet beni’ diye haykırmak istemekmiş pişman olmak

Gerçekten pişman geri geldiğinde anladım…

 

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş..

Sevgi dolu yüreklerde gurur olmazmış

Yüreğinde sevgi bulduğumda anladım…

 

Ölürcesine isteyen beklemez…

Sadece UMUT edermiş gelmesini…

Bana geri geldiğinde anladım….

 

Sevgi EMEKMİŞ….

EMEK ise VAZGEÇMEYECEK kadar

Ama ÖZGÜR bırakacak kadar SEVMEKMİŞ…..

 

Bugüne kadar sana anlattım yazdım.. okudum…

Bugüne kadar anlamadın..

Bugünde anlamayacaksın…

Ama biliyorum bir gün anlayacağını…

 

30.06.2008

Füsun Gülten

 

Nefesine…

 

 

 

füsun gülten

 seviyorum seni gizlice.. sessizce.. çığlık çığlığa..

seviyorum seni delice.. çaresizce.. sevinçle.. hüzünle..

seviyorum seni neşeyle..sabırla..öfkeyle..umutla..

 seviyorum seni içtenlikle.. tüm kalbimle.. samimiyetle..

seviyorum seni cesaretle.. korkarak.. inanarak.. ruhuma kazıyarak..

seviyorum seni tükenerek.. azalarak.. ama çoğalarak

seviyorum seni çocukça.. masumca.. arsızca.. dostça.. hayranlıkla..

seviyorum işte konuşturma.!!

07 haziran 2008 – 07 haziran 2011 Nişanımızın 3. Yaşı mübarek olsun aşkımmm…

Seviyorum seni…

FÜSUN = AHMET

 

Kadın Olmak,...

Dünya Kadınlar Günü….

Kadın olmak deyince;  aklıma ilk gelen şey…. Zor… çok zor olduğu….

Evet bir sürü güzel yanı var. Tek tek yazacağım ama… aklıma ilk gelen neden bu?

Kadın olmak; çok özel bir duygu… başka bir mertebe…

Kadın olmak; çok güzel.. çok müthiş… çok şerefli bir şey… kadın olmak çok şey…

Kadın olmak… ben kadınım diyebilmek ve bununla gurur duyabilmek…

Diyemeyen hıçkırıkları boğazlarında düğüm olup orada hapis olan kelimelerle yaşamak zorunda olan  kadınlar var hala…

Küçükken kadın olmak, kız olmak ayıptı…  3 kardeşin üçününde kız olması… anneme yine kız doğurdu diye … sarf edilen cümleler.. yüreklere dağlanan anlamsız bakışlar…

Babamın erkek olsaydınız şunları yapardıkla başlayan cümleleri… kız olduğumuz için alamadığımız izinler, çıkamadığımız geziler…  babamla gidemediğim Balık gezileri… erkek olsaydım götürürdü beni.. Balığa gitmek… ve o Balığa babamla hiç gidememek…

Biz yine de özgür kızlardık.. ve özgür kadınlar olduk… ama kadının özgürlüğü bile kendi içinde hapis… kadın kendi özgürlüğüyle bile savaşmak zorunda…

Kadın olmak; 'çocuk da yaparım, kariyer de yaparım' diyerek, yoğurdu evinde mayalarak… modern bir şekilde saçını süpürge ederek.. kendi özgürlüğünü yok etmektir…

Ama tüm bunlara rağmen bununla gurur duyan… kocasının ve yavrusunun tek bir gülümsemesiyle dünyalar onun olan varlıktır.

Kadın olmak kendinden vazgeçebilmektir..

Kadın olmak;

Doğuran, hayat veren, çocuk büyüten, yetiştirendir…

Hayat bizim ellerimizde yetişiyor… bizim ellerimizde yeşeriyor.. filizleniyor…

Hayat bizimle başlıyor… Hayat bizimle özel… bizimle güzel…

Biz varsak Hayat anlamlı, yaşamaya değer…

Kadın olmak zor… çünkü tek bir kelime ile bitmiyor..

Mesela sadece güzel olmak demek değil, gördüğünde o güzelliğin içinde erkeğin kendi ruhunu bulabilmesini sağlayabilmektir...

İpek saçlar, pembe topuklar, ince bel değil, bütün bunların içerisinde bir hanımefendi olabilmeyi başarabilmektir.. ama yeri geldiğinde küfür etmeyide kılıfına uydurabilmektir.

Kadın olmak; sadece alışveriş merkezlerine gidip ne bulduysa almak değil, erkeğine don kilot almasını, gömlek ve ayakkabı numarasını bilmektir.... Sadece kendi giyiminden sorumlu olup kendini giydirmek değil, zevki onu giydirecek kadar uyum ve uyumsuzluğun ne olduğunu bilmektir.

Çok klasik belki ama Kadın olmak; Kuru fasulyenin yanına tereyağlı pilavı kondurabilmek ve salatasız yemeğe oturmamaktır.

Kadın olmak; huzurdur… eve giren huzurdur.. evden çıkan huzurun kokudur.

Kadın olmak; çok konuşmaktır…  ama anlaşılır olmaktır..

Kadın olmak; şımartılmayı hak etmek, istemek ve beklemektir.

Kadın olmak; hanım sultan olup sözü dinlenir olmaktır..

Kadın olmak; sımsıcak bir öpücüğün, tek bir sıcak dokunuşun ne olduğunu nelere değer olduğunu bilmektir.

Kadın olmak; öpüldüğünde aşk kokmaktır..

Kadın olmak; özel günlerde kocasından bir demet çiçek beklemektir.. hatırlanmayı istemektir.

Kadın olmak; evi çekip çevirdiği gibi, çocuklarını, kocasını çekip çevirmektir..

Kadın olmak; el üstünde tutulmayı hak ediyor olmaktır.

Kadın olmak; maalesef insan üstü olmak, çabalamak, sürekli kendini kanıtlamak zorunda olmaktır…

Beklemektir kadın olmak, kocasını, yavrusunu.. süresini bazen hiç bilmeden..

Fedakarlıktır kadın olmak,  kendinde olanı karşılıksız vermektir.

Yalnızlıktır kadın olmak, tek başına yolda yürüyebilmektir.. kalabalıklar içinde..

Affetmektir kadın olmak, şefkati yüreğinde hissederek…

Ağlamaktır kadın olmak, göz yaşını gizleyerek…

Yorulmaktır kadın olmak, hayatlarındakilerin peşinden koşarak ömrünü vermek…

Anlayana aslında çok şey kadın olmak….

Kadın olmak anlaşılmayı ve hak verilmeyi istemektir.

Kadın olmak sevgidir, umuttur… yarınlardır…

Kadınlar Gününüz Kutlu Olsun.:)

 Not: Kadın olmak, şu anda kocasından gelen mailde ‘hayatım seni ve oğlumuzu çok seviyorum’ mesajını alıp dünyayı umursamamaktır.:)

Füsun GÜLTEN ERALP

Sevdiğin Kadar Sevilirsin...

Hayat Çok acımasız..
Zalimce bize yapılanlar, bize olanlar, uğradığımız haksızlıklar, başımıza gelenler...
Hal böyle olunca...
Herkese herşeye öfke biriktirmeye başlıyor insan... Kalbi kirleniyor... Aynadaki yüzü değişiyor.
Farklılaşıyor, ötekileşiyor...
Kendinden uzaklaşıyor... ve eğer kısa zamanda fark etmezse bunu kendine bir daha geri dönemiyor...
Ben kendimi kaybetmemeye çalışıyorum...
Savaşıyorum...
Kendimle mücadele ediyorum...
Kendimle konuşurken tesadüf Can Yücel'in bu şiirini okudum...
Okuyunca hafifledim sanki...
Bu cümle çarptı beni...
'Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü.. '

Hayat bizi farklılaştırıyor... önüne geçemiyoruz bunun ama mücadeleden vazgeçmemiz lazım.
Bu şiir bana iyi geldi umarım size de iyi gelir.
Sevmekten vazgeçmeyin:)

HERŞEY SENDE GİZLİ

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...

Can YÜCEL
Alıntıdır.

Hayat... Zaman... nasılda koşuyor...
hiç yorulmadan... hiç nefes almadan... dinlenmeden...
bizde koşuyoruz, farkında olmadan, olamadan
çok uzun aralıklarla çok kısa molalar veriyoruz..
nerdeyim ben demek için... nereye gidiyorum ben demek için...
ama sorularımızı cevaplayamadan koşmaya kaldığımız yerden devam ediyoruz....
şu an o kısa molalarımdan birindeyim.. ve biliyorum ki sadece sorularımı soracağım... ve biliyorum ki cevaplayamayacağım...
hayatımın dönüm noktalarından birindeyim... Hamileyim... Bir Oğlum Olacak... Adı Kerem:)
benim bir oğlum olacak da.. ben anne olabilecek miyim? cvp: bilmiyorum...yok..
daha dün okullu olmuştum. sınıfları doldurmuştum... Egemen Apartmanında geçen çocukluğum... Ortada sıçan oynayışlarımız.. deliliklerimiz... kavgalarımız... Sonra Saruhan apartmanına geçişimizle birlikte benimde ergenliğe geçişim... akabinde kocama aşık oluşum... bakışmalarımız.. çocuktuk biz daha... okullar ne zaman bitti. (hep bitsin istedik oysa..) sevdik.. evlendik... hayatınız değişecek dediler inanmadım. nitekim değişmedi bizim hayatımız... Ben aynı bendim , Ahmet aynı Ahmet.. Sadece birimiz Karısı olmuştuk diğerimiz Kocası...
ve hep birlikteydik.. hayat çok güzeldi...
eminim bundan sonrası da güzel olacak... ama çok zor olacak...
mutluyum ama bir o kadar korkuluyum... heyecanlıyım ama bir o kadar ürperiyorum...
sabırsızlanıyorum ona kavuşmak için ama ona yetebilecek miyim?
Sadece Anne ve Baba olmayacağız... bir miilyon tane daha sıfatımız olacak.. ayırdına vardığımız ve varamadığımız..
Şimdiye kadar geçen zaman su gibiydi... Bebeğimiz doğduktan sonra eminim... Işık hızıyla ilerleyecek zaman... ben buraya gelip yazabilecek miyim? böyle sorular sorabilecek miyim? yoksa herşeyin üstesinden gelmiş.. maceralarımızımı anlatıyor mu olacağım... hiç bilmiyorum. Öngöremiyorum...
bebeğimin kıpırtılarını hissetmek çok müthiş bir duygu.. içimde o...
hiç görmediğin bir şeyi özlemek.. beklemek.. heyecanlanmak.. onun için kaygılanmak...bunlar annelik duygularımı:) annemi oluyorumm ne :)
iyi bir anne olmak istiyorum. Ahmet iyi bir baba olsun istiyorum.
Çok mutlu bir aile olalım istiyorum.. sevgi dolu olsun her adımımız....
Molam bitti... Hadi Baş Baş...
Füsun Gülten Eralp

Benim Bir Oğlum Olacak..

Benim bir oğlum olacak...
Babasına benzeyecek...
Gözleri kocaman olacak... parıl parıl ışıldayacak...
Gamzesi olacak... gülümsemesi karşısındakinin içini aydınlatacak...
Benim bir oğlum olacak....
Adı Kerem olacak...
Adı gibi asil, soylu, cömert olacak...
Annesinin ilk göz ağrısı olacak...
Cennet kokusunu ilk o tattıracak...
Benim bir oğlum olacak...
Bir yaz günü gelecek bana...
Sıcak... sımsıcak.. bembeyaz olacak...
Şefkatli, merhametli....
Ama bir o kadar asi, inatçı ve deli dolu olacak...
Şimdi içimde kıpırtıların...
Bana ilk dokunuşların... İçimde sonsuz heyecan ve bekleyiş...
Babanla sana olan sabırsızlığımız... özleyişimiz..özlemimiz...
Babasına aşık olduğum gibi... Aşık olacağım yavruma...
Bizim ailemizi tamamlayacak...
Bütünlüğümüzü sarsılmaz kılacak....
Benim bir oğlum olacak...
Yüreği sevgi, Kalbi umut dolu  olacak...
Yumuk yumuk elleri...
Elleri ellerimizi tutacak,  küçücük kolları bizi kocaman saracak....
İçimizi sonsuz huzurla kaplayacak...
Yüreğimin büyüklüğü ile sarıp sarmalayacağım...
Ninniler söyleyip... Masallar anlatacağım...
Rüyalardan uyandığında hep yanında olacağım...
Benim bir oğlum olacak...
Canımdan can, Kanımdan kan...
Babası gibi olacak...
Adı Kerem olacak...


Annen...

2012

Sevgililer gününüz kutlu olsun..

Değişmek ve Değiştirmek ( 1 )

Doğan Cüceloğlu 

Değişmek kimsenin hoşuna gitmez; çünkü kolay değildir.

Seminerlerimde, konferanslarımda, “Değişmek hoşunuza gider mi?” diye sorduğumda, çoğu kere hiç kimse el kaldırmaz.

Aynı gruba, “Bazı yönlerini değiştirmek istediğiniz biri var mı?” diye sorunca yüzlerce el kalkar.

Sorunlarını paylaşmak için benimle konuşanların hemen hemen hepsi, değiştirmek istedikleri çocuklarından, anne ve babalarından –özellikle kayınvalidelerinden, abla veya ağabeylerinden, amcalarından, dayılarından, komşularından, tabii ki en çok eşlerinden söz ederler.

Kendini değiştirmek için benden akıl isteyen hemen hemen hiç olmaz.

Yeni Tanıştığımız Hoşumuza Giden Kişi

Eşler yeni tanıştıklarında birbirlerinden hoşlanırlar ve birbirlerini değiştirmekten hiç söz etmezler. Karşısındakinin hoşuna gitmeyen yönleri olsa bile, yokmuş gibi davranır.

Flörtümüz, doğa gezilerini çok severim, derse, biz de sevdiğimizi söyleriz. Aslında hiç doğa gezisi yapmamışızdır, hatta bu tür gezilere pek istek duymayız, ama onun hoşuna gitmek için öyle söyleriz.

Hiç yemek yapmasını bilmem, derse, önemli değil, zaten ben dışarıda yemeyi daha çok severim, deyiveririz. Aslında, dışarıda yemekten sıkılmışızdır ve evin rahatlığını özlemişizdir.

Erkek futbol maçıyla ilgilendiği için kızda ilgilenirmiş gibi görünür.

Sporla, sanatla, operayla, tiyatroyla ilgili bol bol konuşuruz ve biz de sanat ve müziği çok sevdiğimizi söyleriz.

Böyle başlayan ilişkiler evliliğe kadar gider ve çoğu kez eşlerden biri veya her ikisi, hele bir evlenelim, ben onu daha sonra değiştiririm, düşüncesindedir.

Burada iki soru akla geliyor:1- Neden böyle yapıyorlar? Ve 2- Böyle başlayan evliliklere daha sonra ne oluyor?

 Neden Böyle Yapıyorlar?

 Bilinçsizlikten böyle yapıyorlar.

Hangi konuda bilinçsizler?

Birçok konuda bilinçsizler:

- Evliliğin ne denli önemli ve ciddi bir ilişki olduğunu, o nedenle dürüst temeller üzerine kurulması gerektiği konusunda bilinçsizler;

- Kendisi istemedikçe, insanları değiştirmenin olanaksız olduğu konusunda bilinçsizler;

- Yalan üstüne kurulmuş bir ilişki içinde kişinin kendi özüne yabancılaşacağı konusunda bilinçsizler;

- Kendi özüne yabancılaşmış bir insanın anlamlı, coşkulu ve güçlü bir yaşamı olamayacağı konusunda bilinçsizler;

- Yaşamın anlamlı, coşkulu ve güçlü olmasını amaç edinmeyip, yaşamı mevki, para, mal, mülk ve şöhretin aracı kılmanın yaşamın özüne ters düştüğü konusunda bilinçsizler.

Bu liste daha uzayabilir, ama yukarıda saydıklarım üzerinde düşünülmesi gereken önemli boyutları kapsıyor.

Daha Sonra Ne Oluyor?

Bir insanı daha sonra değiştiririm düşüncesiyle kurulan evliliklerde eşler, evlendiği kişinin özüyle değil, kendisine getireceği ‘şey’le ilgilenir. Bu ‘şey’ mal, mülk, sosyal statü, mevki ve benzeri olabilir.

Evlendiğim kişi elde etmek istediğim ‘şey’in aracıdır.

Evlendiğim kişinin benim yaşamımdaki anlamı yaşamıma getirdiği ‘şey’den daha fazla olamaz.

Böylece eşler birbirlerini elde etmek istedikleri ‘şey’lerin aracı olarak görürler ve bu evlilikten istedikleri eşini işine yarayacak araç haline getirmektir.

İşine yarayacak araç haline getirmek için eşinin değişmesini ister.

Bu tür evliliklerde yüzler dost görünürken özler birbirine düşman olmaya başlar.

Evliliği sürdürmek isteyen eş, kendisinin araç olarak kullanılmasına rıza göstermeye başlayınca, kendi özüne yabancılaşır. Kendi özüne niçin yabancılaştığını içi bilir; daha doğrusu sezer. Kendisini araç olarak kullanan eşine içten içe müthiş bir öfke ve kin duyar. O nedenle bu tür evliliklerde yüzler dost ama özler birbirine düşmandır.

Bu tür evliliklerde oluşan yakın düşmanları değişik sosyal ortamlarda gözlemek mümkündür; otuz yıl evlidirler ve o lokantada oturdukları bir saat içinde birbirlerine söyleyecek hiç bir şeyleri yoktur. İkisinin de suratı asık boşluğa bakar dururlar.

Kadın kendini çocuklara verir ve onları denetlemek ve yaşamın bütün anlamını onlarla ilişkisinden çıkarmak için çocuklarının bağımsız kendine güveni olan insanlar olarak yetişmesine olanak yaratamaz. Bu tür annelerin çocukları ana bağımlı olmaktan kurtulamazlarsa kendi evliliklerinde mutluluğu bulamazlar. Anne çocuklarının evliliğine sürekli burnunu sokar ve onlara rahat vermez.
Erkek kendini işe verir. “Ailesi için para kazanan fedakar baba” rolüne girer ve çocuklar babaya hasret büyür. Babadan babalık görmeyen, anne tarafında sürekli denetlenen ve kullanılan çocuklar duygusal olgunluğa erişemezler; onlar da kendi anne ve babaları gibi birbirlerini bir ‘şey’ için araç olarak kullanan evlilikler kurarlar ve bu hastalıklı durum kuşaktan kuşağa aktarılır gider.

 İnsanların Sahibi Değiliz

Hayatlarını kolaylaştırmak için insanlar birçok şeyi değiştirir. Koltuk takımının yüzünü, evinin boyasını, arabasını, televizyonunu, tabağını, masasını, mutfağını değiştirir.

Neden bu değişiklikleri yapmak ister?

Hayatını kolaylaştırmak ve istediklerini elde etmek için.

İnsanlar bir diğerinin huyunu, suyunu aynı nedenden değiştirmek ister. Kadın hayatını kolaylaştırmak ve kendi istediğini elde etmek için kocasının huyunu suyunu ve davranışını değiştirmek ister; erkek de kendi istediklerini elde etmek için karısını değiştirmek ister.

Burada gözden kaçırılan en önemli nokta şudur: sahip olduğumuz eşyaları istediğimiz zaman değiştirebiliriz. Hiçbir koltuk takımı, masa ya da mutfak, beni niçin değiştiriyorsun, diye itiraz etmez ve direnç göstermez. Ama insanların sahibi değiliz.

İnsanların değişmesi için insanın bizzat kendisinin değişmeyi istemesi ve bu zahmetli uzun süreçte ısrarla işin peşini bırakmaması gerekir.

Bir insanın kendini değiştirmesi, çok istese ve kendini bu değişime yüzde yüz adasa bile, çok zahmetli ve zor bir süreçtir.

Değişmenin zahmetli ve zor bir süreç olduğunun farkında olmak yetişkin olgun biri olmanın önemli adımlarından birini oluşturur.